PASSPORT: DANNY McDONALD

Danny McDonald  - Last Man’s Tucker
Door de wol geverfd. Zo mag je Danny McDonald wel noemen. De Australiër maakt al zo’n vijftien jaar muziek en heeft talloze platen op zijn naam staan. Hij maakte deel uit van bands als Jericho (powerpop), P76, Oscarlima en The Stoneage Hearts (garagerock). Last Man’s Tucker is feitelijk zijn derde solo album, maar omdat hij voor het eerst echt alleen – samen met zijn akoestische gitaar – speelt, zou je dit ook zijn eerste solo album kunnen noemen. Zijn krachtige gitaarspel op Last Man’s Tucker is elementair en basic. Merendeels slag met af en toe een melodielijntje erdoor gevlochten. Je zou ook het woord functioneel kunnen gebruiken. Juist zo ligt alle nadruk op zijn geweldige stem. Die is wat aan de hoge kant waardoor na de bewondering over zoveel overtuigingskracht en gedrevenheid (dat hoor je toch echt niet zo vaak) een zekere gewenning ontstaat die onterecht de indruk wekt dat ze als kwalificatie voor het album kan gelden. Want luisteren en opnieuw luisteren onthult zeer sterke liedjes, waarin, ook al is dit Last Man’s Tucker te typeren met woorden als ‘roots’ en ‘singer-songwriter’, de powerpop nooit ver weg is. Langzaam maar zeker ontpoppen de melodieën zich. Sterk zijn ook de teksten. Over gewone mensen die op gewone dagen met min of meer gewone problemen voor gewone mensen te kampen hebben. Nooit geweten dat in Australië een agent kan spreken van surfie scum. Danny McDonald zal met deze plaat niet de wereld gaan veroveren en er bestaat een kans dat u zijn van een uitgesproken karakter getuigende stem niet mooi vindt. Hier bij Hanx vinden we het prachtig. En begrijpen we nu ook waarom hij één van de betere, relatief onbekende liedjesmannen van Australië wordt genoemd. (Wim Boluijt)

1. What’s in the name/what’s in the title?

The name of my latest album ‘Last Man’s Tucker’ is taken from an old backyard cricket rule.  I played a lot of backyard cricket as a kid, and I guess it’s rubbed off on me!
 
2. What’s your first musical memory?
 
I was given a ukulele when I was approximately 4 or 5.  I remember dragging it around the house playing songs (or at least trying) until I got my first guitar at the age of 6.
 
3. First cd/lp you bought?
 
‘Kiss My Art’ by the Painters & Dockers.

4. At which moment did you decide that your music had to be heard?
 
When I started rehearsing with my first band, at the age of 15.

5. What is the biggest musical step you took so far?
 
Releasing my first record, with my previous band Jericho in 1996.

6. You won a contest. First price is:  a master class in song writing and you can chose the teacher. Who would you ask and what should the lesson be about?
 
Paul Kelly – how to write such incredibly clever lyrics yet make it sound so effortless.

7. Best concert you ever saw?
 
You Am I at the Prince of Wales hotel, Melbourne, early 90’s around the release of their ‘Sound As Ever’ album.

8. Who of your musical friends is going to change the world? And how?

I don’t think any of my musical friends are going to change the world!

9. It’s the end of the world and everybody knows it and they ask you to sing one more song for the whole wide world ! Which one are going to pick?
 
‘Let’s Get Drunk To You & Me’ from my ‘Summer City’ record.

10. What’s up for the next couple of months?

I’ll be hibernating during the Australian winter, to write the songs for my fourth solo album.  I’ll also be playing some sporadic solo shows around Australia. 

 

All Rights: Hanx