Doc Schneider - Second Chances (Songs In Other Voices)
Op de geschilderde cover van Second Chances lijkt Doc Schneider op een broer van Dokters van Leeuwen en Paul Simon. Ik vind het wel een intrigerende tekening, vanwege de gelijkenis en vanwege de concentratie in de blik. Het verhaal van Second Chances is ook intrigerend. Schneider is advocaat van beroep en schrijft liedjes voor de bloedserieuze lol.
Never been a Rhymin’ Simon
Never been the same as James
Never seemed to find my timing
Never seemed to change my
Range
But Oh what it feels like
To sing a Homemade Song
Something I can sing and you can
Sing along (uit Homemad Song)
Simon is Paul en James is Taylor. In die hoek staat Schneider ook te spelen, met honingzoete melodieën en intelligente teksten. Hij heeft de afgelopen jaren wat geleurd met zijn demo’s en komt uiteindelijk bij Jeff Jacobs terecht, toetsenist van onder andere Foreigner en Billy Joel. Jacobs hoort iets in de liedjes van Schneider en besluit te helpen met de opnames. Op de andere helft krijgt hij hulp van Ben Wisch, de producer van Marc Cohn en Schneider’s favoriete plaat Dave Wilcox’s Home Again. Op Second Chances zijn nummers te vinden die hij schreef tussen 1982 en nu. Hij laat ze veelal uitvoeren, en in ieder geval bijna allemaal zingen, door anderen. Eugene Ruffolo, John Allmett, Lucy Kaplansky, Greg Ferguson en Cheryl Wilson zijn de bekendste en/of de hoofdzangers. Who Took Your Eyes Away zingt Schneider zelf en dat is helemaal niet onverdienstelijk. Zo niet onverdienstelijk dat het me een raadsel is waarom al die heisa, maar goed. Schneider’s liedjes hebben geen nachtegaaltjes nodig om te overtuigen. Ze zijn sterk genoeg om op eigen benen te staan. Al is sterk misschien niet de juiste omschrijving want hier heerst tederheid, weloverwogenheid en zachtheid. (Patrick Donders)