JW Roy is terug en hoe. Met de beste rootsrockplaat ooit gemaakt in Nederland. Alt Country NL emailde met de singer-songwriter.
OER-AMERIKAANS OP EEN LAPTOP
-Hoe moeilijk is het voor een artiest om zo lang droog te staan, zoals jij heb gedaan?
"Vooral net na het stoppen met the one night band (mei 2001) was het taai en viel ik in een nog groter gat dan ik al zat en was ook behoorlijk mijn zelfvertrouwen kwijt, wist niet waar te beginnen."
-Wanneer begonnen de liedjes te komen?
"Toch vrij snel, ik had er al een stuk of 5 ten tijde van "het laatste jaar" maar daar heb ik uiteindelijk nix meegedaan (wellicht een volgende X) maar zo half juni begon het te lopen en kreeg ik ook een duidelijk beeld over hoe ik wou dat het moest gaan klinken 2 electrische gitaren en een ritme-sectie, scherper dus! Aan het eind van het jaar had ik zo'n 30 songs, gelukkig heeft mijn gevoel dat ik me eerst terug moest trekken om daarna weer te kunnen schrijven me dus niet in de steek gelaten, en het gaat nog steeds lekker wat schrijven betreft.
-Ik hoorde van Bart-Jan Baartmans dat de plaat eigenlijk heel sobertjes is opgenomen. toch klinkt hij erg professioneel-amerikaans. was dat ook het geluid dat je in je hoofd had toen je eraan begon?
"Ja eigenlijk precies zoals ik het in mijn hoofd had! ik had natuurlijk al een aantal X met de muzikanten gerepeteerd en een demo gemaakt met BJ. daarna heb ik veel met BJ gesproken over hoe we het aan moesten pakken en het is geweldig als je iets bedenkt, hoord in je hoofd, dat het er dan zooo uitkomt ook. Maar het is een low-buget plaat, opgenomen op de zolder van een boerderij met een 16-sporen recorder en afgemixed op een laptop!?! heel grappig eigenlijk."
-Compliment ook voor de muzikanten. ik wil niemand tekort doen, maar ik let altijd speciaal op de gitaren en die zijn origineel-goed. ontstaan die partijen tijdens de sessies of worden die vooraf door de muzikanten bedacht?
"Eigenlijk beiden, ik heb veel met Ruud vd Boogaard vooraf gedaan zeg maar, hij bedenkt alles eerst voor ie het doet. en ook kon ik hem bij wijze van spreken partijtjes voorzingen die hij dan daarna exact zo speelde dat is te gek, zelf kan ik het niet spelen maar hoor het wel zeg maar. Eric v Dijsseldonk pikte dan daarna aan op wat Ruud en ik al hadden. in de repetities dus hij is zeer getalenteerd en heeft een goede smaak, we hebben ook nog een paar repetities met de 3 gitaren gedaan. Ik ben gek op gitaar dus dat was te gek zeker omdat het zo mooi match-te. BJ's toevoegingen zijn na de basis-opnames gespeeld op zijn BJ's onmiskenbare wijze!"
-Mag ik concluderen dat je fan bent van Buddy Miller? - getuige de rinkelende gitaren af en toe..
Ik ben gek op Buddy's gitaarspel en sound! ook hoe zijn platen klinken, toch met het anker in de roots maar zeker ook zijn eigen handtekening........en die Brady Blade hé!"
-Wat voor plannen heb je met de nieuwe cd? Naar de States?
"Ik heb Buddy al eens gepolst. eigenlijk voor deze plaat, hij wou wel maar.....had geen tijd, ik zou nog steeds graag met hem willen werken een paar weken naar Nashville gaan en daar met hem en muzikanten die hij kiest een plaat maken lijkt me geweldig, we hebben het er al over gehad bij V2 maar eerst deze plaat maar eens afmaken. wie weet besluit ik over een jaar een akoestische solo plaat te maken je weet het maar nooit, ik ben wel al veel meer dan ooit aan de volgende aan het denken ik heb er weer zo'n zin in allemaal."
-Hoe Amerikaans is JW Roy eigenlijk?
"Uhh JW Roy is gek op whoppers! ja ik houd wel van Amerika, al kan ik het na een keer of 6 daar geweest te zijn het nu ook wel relativeren ipv het alléén maar te romantiseren,...........maar bv Austin: het is te gek in een stad te zijn waar de muziek waar je van houdt zo "bestaat" en gerespecteerd wordt en ook het oneindige grootse van Amerika, het gevoel dat het "er nooit stopt" vind ik te gek. Ik heb er eens drie maanden gezeten en dat was de tijd van mijn leven. en ondanks dat het er hypermodern is, je toch nog steeds, als je eens een gek weggetje afrijdt, op een plek kunt belanden waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Dat is heerlijk!"
-De vergelijking met John Hiatt. Wat vind je daarvan?[
"Tja...je zou zeggen het kan slechter. maar ik hoor het niet zo, niet meer althans.ik vind john Hiatt en van de beste songschrijvers die ik ken en heb veel respect voor zijn muziek.ik ben een fan kun je wel zeggen. Maar als ik de laatste Heaven-recensie over mijn plaat lees. En van het begin tot het eind Haitt's naam de zinnen doorkruisd, dan vind ik dat toch wel héél vreem zéker omdat het mijn 3de plaat is.............ik vind het wat makkelijk en mager eerlijk gezegd.............maar allez in de meeste gevallen wordt zelfs met opzet geen naam meer genoemd. Ik hoorde trouwens dat Hiatt ook al weet dat er een "Dutch Hiatt" bestaat!?! Hij heeft zelfs een cd van me.het moet niet veel gekker worden..... maar nogmaals hij is geweldig!"
-De hidden track is wondermooi. Waarom verstopt?
"Normaal zijn 8 van de 10 songs die ik schrijf ballads dat was anders dit keer, dit was de ultieme kans om een "up-tempo" plaat te maken dus ben ik daar voor gegaan, al moest en zou "About it" erop komen! ik vond het een mooie plek, zo aan het eind van alle geweld deze fijne song neer te zetten, gevolg is wel dat ik nog zo'n 10 ballads heb liggen, wellicht voor een plaat met de titel: BALLADS............nee die vinden hun weg nog wel."
-Wat is het grootste compliment wat je tot nu toe hebt gekregen voor de nieuwe plaat
"Eigenlijk het respect wat uit de meeste resensies spreekt over de kwaliteit van de liedjes en het respect wat men heeft voor de stap die ik gezet heb, door te stoppen en weer terug te komen maar niet in herhaling te vallen t.o.v mijn vorige platen......... want dat was misschien wel het makkelijkst geweest: een 2de 'round here of deeper shades te maken. Ik ben zeer content!!
JUNI 2002, DAGBLAD DE LIMBURGER
